Anja

Ik ben Anja en wil graag mij getuigenis geven. Ik ben evangelisch-christelijk opgevoed door mijn ouders. We gingen naar een pinksterkerk. Daarnaast ging ik als kind elke zomer naar een kinderkamp, genaamd "In de ruimte" in Soest. Daar heb ik voor het eerst een keuze gemaakt voor Jezus, Hem in mijn hart gevraagd. Toen ik rond de dertien jaar oud was, wilde ik echter niet meer mee naar de kerk. Ik keerde me van God af, ik had er gewoon geen zin meer in. Wat ik wel ging doen, was uitgaan, roken, drinken en blowen.

Ik merkte echter dat het niet goed ging met mij. Ik raakte depressief en heel onzeker. Want dat is wat het uitgaan met mij deed. Op het moment van uitgaan was het altijd erg leuk en gezellig, maar die dag er na was ik katerig, leeg, eenzaam en onzeker. Het stappen was een korte termijn oplossing om die gevoelens weer kwijt te raken, maar de nawerkingen hadden een veel dieper en langduriger effect. Ik had er toen geen idee van hoeveel schade ik mezelf eigenlijk deed. Maar ik koos ervoor omdat ik mijn eigen plezier op dat moment belangrijker vond dan Gods wil voor mij. Toch wilde ik wel een beetje van God in mijn leven, ik had Hem immers wel ervaren toen ik kind was. Ik werd lid van de christelijke studentenvereniging Alpha. God was echter vooral op de achtergrond aanwezig in mijn leven en ik deed gewoon mijn eigen dingen. En zo sudderde mijn leventje wat voort. Tot ik op een gegeven moment merkte dat ik weg wilde uit de wereld van het uitgaan, maar ik ook niet wist wat ik dan moest doen met mijn leven. Zonder uitgaan zou het leven er wel erg saai uitzien, dacht ik toen. Ik was in die tijd niet echt op zoek naar een kerk, af en toe ging ik een keertje. Toen werd het pasen 2001 en ik zat in de kerk. Ik merkte dat God me steeds een vraag stelde: "Anja, geloof je nu eigenlijk echt in Mij en dat Ik een doel aan je leven kan geven of wil je verder zoals het nu is? Als je voor Mij wilt leven, stop dan met roken. Dat past niet bij een christenleven. Ik geef je een keus." Wow, wat zat ik te strijden op mijn stoel; wel, niet, wel, niet, ik durfde niet, ik wist het niet zeker, oh wat moest ik doen... Maar ik ging naar voren en heb mijn leven helemaal aan Jezus gegeven en samen met de voorganger gebeden.

En wat heb ik staan huilen, alle verdriet, pijn en angst en onzekerheid kwam eruit. En het was echt een wonder, ik heb daarna nooit meer een (brandende) sigaret aangeraakt. Ik heb nooit ook maar een haartje behoefte gehad om weer te roken. En ik kwam op plaatsen waar ik de enige was die niet rookte. Wat een machtige God, dacht ik. Met Hem als doel, wil ik het leven wel door!! Mijn keuze was dus in ieder geval gemaakt, maar de weg moest nog bewandeld worden. Regelmatig naar de kerk gaan vond ik moeilijk en afscheid nemen van mijn uitgaansleven ook (dit vertegenwoordigde immers wel "mijn eigen wil" voorop). Maar God heeft mij absoluut geholpen, geleid en beschermd. Hij heeft me hersteld van die depressiviteit, leegheid en onzekerheid. En ik leef mijn leven nu volop in contact met God en wat een onvoorstelbare vreugde en rust geeft Hij in mijn hart, het is echt een aanrader!



Deze getuigenis komt van www.dedeurleeuwarden.nl

 

 

Den Bosch: Johan, R. Trippe, Suzanne en Roland
Ede: Roelof, Renske
Emmen: Irene
Hoogeveen: A. de Wit, M. de Wit

 

Zoek de HEER nu Hij zich laat vinden,
roep Hem terwijl Hij nabij is.

Laat de goddeloze zijn slechte weg verlaten,
laat de onrechtvaardige zijn snode plannen herzien.
Laat hij terugkeren naar de HEER,
die zich over hem zal ontfermen;
laat hij terugkeren naar onze God,
die hem ruimhartig zal vergeven.

Mijn plannen zijn niet jullie plannen,
en jullie wegen zijn niet Mijn wegen - spreekt de HEER.

Want zo hoog als de hemel is boven de aarde,
zo ver gaan Mijn wegen jullie wegen te boven,
en Mijn plannen jullie plannen.


Jesaja 55:6-9

 
 
 

sitemap